Winter in de " groene" vallei: van sneeuw tot spreadsheets

Het is alweer een hele tijd geleden dat wij een update hebben

geschreven. De herfst is inmiddels verruild voor het nieuwe jaar. Tijd om even bij te praten, want er is genoeg gebeurd.

In oktober hebben we zelf even een time-out genomen. Vakantie vieren op ons favoriete eiland Gran Canaria om de batterij op te laden.

In november zijn we naar Barcelona geweest om Daniel te bezoeken, die daar nu al een paar jaar woont. Hij heeft een ontzettend leuk appartement midden in de bruisende stad. We hebben Barcelona in drie dagen tijd eigenlijk volledig lopend doorkruist. Achteraf gezien was die OV-kaart die we hadden gekocht een beetje zonde van het geld, hihi. Maar het was een heerlijke manier om de stad echt te zien.

December stond in het teken van Nederland; veel vrienden en familie gezien en de verjaardag van Gijs gevierd met zijn ouders, broer, vrouw en alle kinderen. Het was een fijne, maar ook een behoorlijk pittige tijd. Je wordt die vijf dagen echt geleefd en toen alles eenmaal achter de rug was, waren we blij dat we eindelijk naar huis mochten. We hebben dat eigenlijk nog nooit zo sterk gehad als we weg waren geweest, maar nu voelde het echt zo. Het geeft ons wel de bevestiging dat de verhuizing naar Spanje de juiste stap is geweest: ons thuis is nu hier.

Met de kerst kwamen Gijs zijn ouders en onze kinderen, helaas kon Ruben niet vanwege zijn werk in de horeca naar ons in Spanje. Helaas was het weer slecht, maar we hebben enorm genoten van het samenzijn.

In januari waren de ouders van Gijs hier ook nog. Mijn vader heeft een monsterklus geklaard: ruim 100 meter hekwerk is weer strak geschilderd.

Onze plannen om veel buiten te schilderen en in de tuin te werken, vielen letterlijk een beetje in het water. Januari heeft veel regen gebracht. Maar die regen zorgde in de bergen voor sneeuw, dus we zijn een dag gaan skiën. Een heerlijke luxe zo dichtbij op slechts 2 uur rijden. Een gebied met ruim 110km pisten tussen de 2100 en 3300m hoogte.

De seizoenssluiting sinds halverwege november gaf ons ook de ruimte om weer eens nieuwe contacten te leggen en vrienden hier in de regio te bezoeken. Dat schiet er in het hoogseizoen vaak bij in. Ook hebben we eindelijk tijd gehad voor een mooie hike bij ons in het dorp, naar de top van de berg waar Pizarra tegenaan is gebouwd. Het is een pittige klim, maar het is de moeite meer dan waard als je eenmaal bovenop de top staat. Het uitzicht blijft indrukwekkend.

Januari stond natuurlijk ook in het teken van de administratieve afronding 2025 en de opstart van het nieuwe jaar. Website, boekingssystemen... en de Spaanse bureaucratie. Het lijkt Nederland wel met alle registraties. Alleen werkt hier geen enkele instantie samen en de digitale systemen zijn een verhaal apart. Door de taal en de eigenzinnige logica zitten ze niet echt handig in elkaar, om het maar netjes te zeggen.

Nu wachten we op beter weer voor de tuin. Door de regen kunnen we weer van voren af aan beginnen met onkruid trekken; er is geen houden aan.

Er moeten nog gevels gewit worden en in maart moet de zwembadruimte klaar zijn voor de zonaanbidders.

De agenda loopt gelukkig goed vol, daar hebben we niks over te klagen. Nou ja, één dingetje dan: tot en met juni is er voor onszelf geen weekje vrij meer te plannen. Er zijn vanaf nu elke dag wel gasten in de ene of de andere kamer. Een lange aangesloten periode boeken voor dit voorjaar gaat dus niet meer lukken, de gaten raken nu echt gevuld.

Op naar een mooi seizoen!